6 Kwi

[INF. PRASOWA] Kochaj i pomóż dorosnąć – T. Grandin, D. Moore

Już 18 kwietnia Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego wypuści na rynek nową pozycję wydawniczą pn. „Kochaj i pomóż dorosnąć. Jak pomóc dziecku ze spektrum autyzmu wejść w dorosłe życie” autorstwa Temple Grandin i Debry Moore. Opis książki prezentujemy poniżej.

Zapewnij dziecku ze spektrum autyzmu bezpieczny start w dorosłość

W życiu jest kilka pewnych rzeczy, na przykład to, że dzieci ze spektrum autyzmu kiedyś dorosną,  a rodzice nie zawsze będą im towarzyszyć. Opiekunowie, nauczyciele, terapeuci oraz wszyscy, którym dobro dziecka lub nastolatka ze spektrum autyzmu leży na sercu, potrzebują tego przewodnika, aby przygotować je do dorosłego życia w dzisiejszym świecie.

W książce przedstawione są prawdziwe historie kobiet i mężczyzn z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, którym nie zawsze było łatwo, jednak dzięki wsparciu bliskich osób wiodą wartościowe, dorosłe życie, które uwzględnia i akcentuje ich mocne strony oraz pasje.

„Dla mnie, matki dzieci ze spektrum autyzmu, książka ta stanowi znakomite źródło informacji i daje do myślenia. Solidne badania, praktyczne techniki oraz historie z prawdziwego życia dostarczają cennych wskazówek, a interesujące i namacalne przykłady walki, wytrwałości oraz nadziei zachęcają do działania”.
Jane Coburn, matka dwójki dzieci ze spektrum autyzmu, rehabilitantka i doradczyni w Full Spectrum Farms, wyjątkowej wspólnocie osób ze spektrum autyzmu.

Dr Temple Grandin urodziła się w Bostonie, w stanie Massachusetts. Jej osiągnięcia są niezwykłe, ponieważ była dzieckiem ze spektrum autyzmu. W wieku dwóch lat występowały u niej zaburzenia mowy, a także inne objawy głębokiego autyzmu. Dzięki wielu godzinom terapii mowy oraz intensywnym ćwiczeniom Temple zaczęła mówić. Kiedy była nastolatką, bezustannie jej dokuczano. Jej mentorami był szkolny nauczyciel i ciotka mieszkająca na ranczu w Arizonie. To oni motywowali Temple, aby podjęła studia a następnie rozpoczęła karierę naukową oraz pracę w charakterze projektantki sprzętu dla zwierząt hodowlanych. Obecnie prowadzi wykłady na temat autyzmu na całym świecie, jest profesorem zootechniki na Uniwersytecie Stanowym Kolorado, a także autorką książek: Byłam dzieckiem autystycznym (Wydawnictwo Naukowe PWN, tłum. Ewa Zachara, 1995); Myślenie obrazami oraz inne relacje z życia z autyzmem (Fraszka Edukacyjna, Fundacja Synapsis, tłum. Dominika Lewandowska-Rodak, Marta Klimek Lewandowska, 2006); Zrozumieć zwierzęta. Wykorzystywanie tajemnic autyzmu do rozszyfrowania zachowań zwierząt (Media Rodzina, tłum. Krzysztof Puławski, 2011); Unwritten Rules of Social Relationships; The Way I See It; The Autistic Brain: Thinking Across the Spectrum; DIFFERENT…Not Less; oraz wiele innych.

Dr Debra Moore jest psycholożką, która pracowała z dziećmi, nastolatkami i wysokofunkcjonującymi dorosłymi ze spektrum autyzmu oraz zespołem Aspergera. Jest twórczynią i koordynatorką trzech grup w serwisie Linkedln: LinkedtoAspergers, Helping Hands Mentors, oraz Linked to Aspie Teens. Oprócz działalności terapeutycznej dr Debra Moore przez ponad 20 lat pisała artykuły do gazet i czasopism. Ostatnio miała swój wkład w powstanie książki pt. The Nine Degrees of Autism, która koncentruje się na temacie dorosłych osób uświadamiających sobie, że mają zaburzenia ze spektrum autyzmu. W książce zaprezentowano pozytywny model rozwoju tego procesu oraz jego poszczególne etapy. Dr Debra Moore była także przewodniczącą Towarzystwa Psychologicznego z Sacramento Valley. Niedawno przeszła na emeryturę po 35 latach prowadzenie prywatnej praktyki terapeutycznej, w ramach której nadzorowała też psychologów przygotowujących się do wykonywania swojego zawodu. Mieszka w Sacramento w Stanie Kalifornia. Współpraca z Temple Grandin nad niniejszą książką była dla niej zaszczytem.

Kochaj i pomóż dorosnąć - okładka

2 myśli na temat “[INF. PRASOWA] Kochaj i pomóż dorosnąć – T. Grandin, D. Moore

  1. Książka wydaje się być pomocna, ale na ile uwarunkowania z poza Polski mogą stanowić jakikolwiek przykład….W Polsce dorośli ze spektrum autyzmu są wykluczani. Nie mają wielkich szans na samodzielne życie i często są skazani na zależność wobec innych. Nie wiem czy przykłady z zagranicy dadzą jakąkolwiek formę podpowiedzi co robic. Kiedy u nas wiadomo ile jest ograniczeń.

  2. Być może jest to duży problem, jednak nie należy się poddawać. Jako prowadzący portal, będąc dorosłymi z ASD, nie poddajemy się i wierzymy, że każda wzmianka z zagranicy może stać się dobrą praktyką.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.